Standardy ochrony małoletnich

• Parafia pw. św. Marcina Biskupa w Starej Wiśniewce wdraża i realizuje politykę ochrony dzieci przed krzywdzeniem.
• Polityka ochrony dotyczy: rekrutacji personelu, bezpiecznych relacji dorosły–dziecko, bezpiecznych relacji rówieśniczych, bezpiecznego korzystania z Internetu, ochrony wizerunku i danych osobowych, zasad reagowania na przypadki przemocy oraz prowadzenia rejestru interwencji.
• Standardy ochrony są dostępne w parafii i podane do publicznej wiadomości – na stronie internetowej oraz wywieszone w widocznym miejscu.

• Do obowiązków proboszcza należy wdrażanie w życie standardów ochrony przed przemocą. Za niezastosowanie się do standardów odpowiedzialność personalnie ponosi proboszcz parafii, również wobec prawa.
• O każdej osobie zaangażowanej w parafii i mającej kontakt z dziećmi proboszcz uzyskuje dane z Rejestru Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym.
• Przed dopuszczeniem osoby do działalności z dziećmi proboszcz uzyskuje informacje z Krajowego Rejestru Karnego (przestępstwa z rozdz. XIX i XXV k.k. oraz art. 189a, 207 k.k. i ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii).
• Proboszcz powołuje Zespół ds. Prewencji w składzie: osoba odpowiedzialna za standardy, osoba zaufana oraz osoba odpowiedzialna za interwencję.
• Wszelka działalność dotycząca ochrony, interwencji i pomocy musi być dokumentowana. Notatki przechowuje proboszcz zgodnie z zasadami ochrony danych wrażliwych.

• Czuwanie nad własną dojrzałością emocjonalną, psychiczną i duchową.
• Dbanie o respektowanie zasad kultury i równego traktowania wszystkich dzieci.
• Organizowanie działań duszpasterskich w miejscach bezpiecznych.
• Utrzymywanie transparentnego kontaktu z rodzicami dzieci.
• Przestrzeganie zasad prywatności, ochrony wizerunku i danych osobowych dzieci.

• W przypadkach przemocy fizycznej bądź seksualnej, gdy sprawcą jest osoba dorosła lub dziecko, należy zgłosić ten fakt zgodnie z prawem do organów ścigania lub do delegata właściwej instytucji kościelnej.
• Gdy sprawa dotyczy niewłaściwego zachowania świeckich pracowników lub wolontariuszy, należy zbadać sprawę i – jeśli zajdzie potrzeba – wycofać tę osobę z pracy duszpasterskiej.
• Jeśli niewłaściwe zachowanie dotyczy dziecka, należy zawiadomić jego rodziców i wraz z nimi podjąć odpowiednie działania.
• Każda informacja o niewłaściwym zachowaniu powinna być traktowana poważnie – jest działaniem prewencyjnym.
• Jeśli jakakolwiek osoba dorosła dowie się od dziecka, że doświadcza ono przemocy, automatycznie ma obowiązek zastosowania się do art. 304 k.p.k. – każdy, kto dowie się o popełnieniu przestępstwa ściganego z urzędu, ma społeczny obowiązek zawiadomić prokuratora lub policję.

• Każda osoba, która mówi o doświadczanej przez siebie krzywdzie, winna zostać przyjęta z szacunkiem i uważnie wysłuchana.
• Osoba skrzywdzona powinna otrzymać informację o możliwych formach pomocy na terenie parafii lub poza nią.
• W sytuacji gdy osobą wskazaną jako sprawca jest kapłan lub osoba zaangażowana w parafii, należy jak najszybciej zapewnić bezpieczeństwo osobie skrzywdzonej. Osoby poszkodowane nie powinny być obarczane kosztami udzielanej im pomocy.
• Jeśli osobą skrzywdzoną jest dziecko, pomoc powinna otrzymać również jego rodzina.
• Wszelkie działania i uzyskane informacje objęte są zasadą poufności, ale osoby skrzywdzonej nie wolno zobowiązywać do zachowania tajemnicy.

• Osoby oskarżone o przestępstwa lub po odbyciu wyroku nie powinny pracować z dziećmi, natomiast powinny zostać objęte pomocą duszpasterską.
• Gdy podejrzanym lub oskarżonym jest dziecko, należy współpracować z jego rodzicami lub opiekunami prawnymi i otoczyć ich opieką duszpasterską.
• Gdy osobą podejrzaną lub oskarżoną jest kapłan lub osoba konsekrowana, należy zastosować się do wskazań biskupa miejsca lub przełożonych zgodnie z Wytycznymi KEP.
• Gdy osobą podejrzaną jest świecki pracownik lub wolontariusz, należy odsunąć go od pracy z dziećmi na czas wyjaśnienia sprawy i objąć stosowną opieką.
• W przypadku fałszywego oskarżenia – jeśli zarzuty nie zostaną potwierdzone – należy przekazać informację o niewinności oskarżonego w formie komunikatu biskupa miejsca.

• Wszystkie spotkania z dziećmi powinny być organizowane w miejscach oficjalnych, ogólnodostępnych i przygotowanych.
• Nie można przebywać z dzieckiem sam na sam w warunkach odizolowanych. Jeżeli dobro dziecka wymaga indywidualnego spotkania, musi ono być transparentne (uchylone lub przeszklone drzwi, powiadomienie rodziców).
• Dzieci nie mogą przebywać w parafialnych pomieszczeniach mieszkalnych bez wiedzy i zgody rodzica lub opiekuna prawnego.
• Dzieci powinny zawsze pozostawać pod opieką osoby dorosłej. Opiekunowie nie mogą być pod wpływem alkoholu lub substancji psychoaktywnych.
• Zakazuje się przewożenia dzieci prywatnymi samochodami, zwłaszcza w pojedynkę, bez wiedzy i zgody rodziców lub opiekunów prawnych.
• W obecności dzieci nie wolno wypowiadać treści i żartów o podtekście seksualnym ani prezentować treści obscenicznych, erotycznych lub pornograficznych.
• Niedozwolone jest stosowanie przemocy fizycznej i psychicznej: poniżania, upokarzania, ośmieszania, dokuczania, znęcania się – bezpośrednio i za pośrednictwem mediów społecznościowych.

• Na początku roku formacyjnego należy zapoznać rodziców z harmonogramem spotkań, uzyskać pisemną zgodę na udział dziecka oraz ustalić zasady odbioru i komunikacji elektronicznej.
• Podczas wyjazdu rodzice lub opiekunowie prawni mają prawo do kontaktu ze swoim dzieckiem oraz z jego opiekunem.
• Podczas wyjazdów parafialnych opiekunowie nie powinni nocować w tym samym pomieszczeniu co podopieczni. Szczególnie należy zadbać o ochronę dzieci w toaletach, łazienkach i przebieralniach.

• Jeśli parafia zapewnia dzieciom dostęp do Internetu, wdraża środki bezpieczeństwa blokujące dostęp do treści nieodpowiednich dla ich wieku.
• Na urządzeniach z dostępem do Internetu powinno być zainstalowane i aktualizowane oprogramowanie filtrujące treści.

• Sakrament pokuty i pojednania oraz spotkania związane z towarzyszeniem duchowym powinny odbywać się w miejscach do tego wyznaczonych (konfesjonał lub osobne, lecz widoczne miejsce). Niedopuszczalne jest spowiadanie w pokojach prywatnych.
• Zaleca się, aby odwiedziny chorych odbywały się w obecności osoby trzeciej.
• Zobowiązania i obietnice proboszcza lub pracownika parafii, zwłaszcza te finansowe, powinny być udokumentowane w formie pisemnej.

Formacja dzieci obejmuje reagowanie w sytuacjach, gdy są świadkami lub doświadczają:

• Pozostawiania dzieci bez opieki.
• Okazywania niechcianej czułości lub prób nawiązywania kontaktu w miejscach odosobnionych.
• Przekraczania granic nienaruszalności cielesnej.
• Zbyt intensywnego dążenia do osobistego kontaktu lub infantylnych zachowań opiekunów.
• Prezentowania nieodpowiednich treści (materiały erotyczne, pornograficzne, obrazujące przemoc).
• Nadmiernego i indywidualnego obdarowywania prezentami oraz innych form faworyzowania.
• Proponowania lub używania alkoholu i substancji psychoaktywnych.

• Wszyscy pracownicy i wolontariusze w parafii otrzymują potrzebną wiedzę o standardach, kodeksie zachowań i procedurach interwencji.
• Pracownicy i wolontariusze pełniący funkcje wychowawcze dodatkowo są szkoleni z rozpoznawania oznak przemocy, strategii działania sprawców, prowadzenia rozmów z dziećmi oraz zagrożeń w Internecie.
• Każda osoba pracująca z dziećmi co dwa lata uczestniczy w jednodniowym szkoleniu z zakresu prewencji.
• Za szkolenie odpowiadają osoby delegowane przez diecezję, posiadające potwierdzone kompetencje.
• Osoby odpowiedzialne za prewencję w parafii raz w roku uczestniczą w spotkaniu odpowiedzialnych za prewencję w diecezji.

• Rodzice, opiekunowie prawni oraz małoletni mogą w każdym momencie prosić proboszcza o wgląd do papierowej wersji standardów i zapytać o ich stosowanie. Standardy udostępnione są także w formie elektronicznej na stronie internetowej parafii.
• Dokument zawierający standardy ochrony dzieci aktualizowany jest co dwa lata.
• Ewaluacja dokumentu dokonywana jest przez osobę odpowiedzialną za prewencję we współpracy z proboszczem, a następnie zatwierdzana przez osobę odpowiedzialną w diecezji za prewencję.